ปี 2569 ปริมาณการผลิตเนื้อไก่ของไทยคาดอยู่ที่ 3.47 ล้านตัน ขยายตัว 0.9% ชะลอตัวลงเมื่อเทียบกับปี 2568 ที่คาดว่าจะโตราว 1.3% ซึ่งสอดคล้องไปกับปริมาณการบริโภคที่คาดว่าจะอยู่ในระดับทรงตัว จากความต้องการในประเทศและตลาดส่งออกที่โตช้าลงตามภาวะเศรษฐกิจ มูลค่าการส่งออกผลิตภัณฑ์ไก่ของไทยปี 2569 คาดจะอยู่ที่ 4,665 ล้านเหรียญสหรัฐฯ โต 3.0% เมื่อเทียบกับปี 2568 ที่คาดว่าจะโตราว 5.0% ชะลอตัวตามภาวะเศรษฐกิจคู่ค้าหลักอย่างญี่ปุ่น สหราชอาณาจักรและจีน รวมถึงยังต้องแข่งขันด้านราคาเพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งตลาด ความเสี่ยงของธุรกิจในระยะต่อไป ยังคงเป็นเรื่องของต้นทุนการผลิตที่ยังคงผันผวน อุปสรรคทางการค้าจากทั้งมาตรการทางภาษีและมิใช่ภาษีและความเสี่ยงจากการพึ่งพาตลาดใดตลาดหนึ่งมากเกินไป

ในปี 2569 ยอดขายปุ๋ยเคมีของไทย คาดว่าจะอยู่ที่ 94,627 ล้านบาท หรือโต 0.5% ชะลอลงจากปี 2568 ที่โต 1.5% ตามความต้องการใช้ปุ๋ยเคมีที่เพิ่มขึ้นไม่มาก และราคาขายปุ๋ยเคมีในประเทศที่ปรับลดลง ซึ่งเป็นไปตามแนวโน้มราคาปุ๋ยเคมีในตลาดโลก ราคาขายปุ๋ยเคมีไทยในปี 2569 คาดว่าลดลง 1.5% จะช่วยหนุนความต้องการใช้ปุ๋ยเคมีไทยให้โต 2.1% ไปอยู่ที่ 4.49 ล้านตัน ตามราคาสินค้าเกษตรรายการหลักที่อาจขยับขึ้นเล็กน้อยอย่างข้าวและปาล์มน้ำมัน จึงจูงใจให้เกษตรกรมีความต้องการใช้ปุ๋ยเคมีเพิ่มขึ้น เพื่อเพิ่มผลผลิต

ในปี 2569 รายได้รวมของธุรกิจผลิตภัณฑ์น้ำคาดว่าจะเติบโตราว 0.4% โดยได้รับแรงหนุนจากรายได้การจำหน่ายน้ำประปาและน้ำอุตสาหกรรมที่เพิ่มสูงขึ้น ขณะที่รายได้จากน้ำดิบคาดว่าจะลดลงจากปีก่อนหน้า รายได้จากการจำหน่ายน้ำประปาคาดว่าจะโต 0.9% ในปี 2569 จากจำนวนผู้ใช้น้ำประปาที่เพิ่มขึ้นต่อเนื่อง แม้อุปสงค์จากภาคการท่องเที่ยวจะมีทิศทางลดลง ขณะที่รายได้จากการจำหน่ายน้ำอุตสาหกรรมคาดว่าจะโต 7.0% จากปริมาณการจำหน่ายที่เติบโต และสัดส่วนการจำหน่ายน้ำมูลค่าเพิ่มที่มากขึ้น อย่างไรก็ดี น้ำดิบเป็นผลิตภัณฑ์เดียวที่รายได้จากการจำหน่ายในปี 2569 มีแนวโน้มลดลง โดยคาดว่าจะหดตัวราว 5.3% จากอุปสงค์ที่ลดลงของภาคอุตสาหกรรม ซึ่งเป็นตลาดหลักและมีราคาขายที่สูงกว่าภาคอุปโภคบริโภค

ภาพรวมหนี้ด้อยคุณภาพของบัญชีธุรกิจในฐานข้อมูลเครดิตบูโร ไตรมาส 1/2568 แม้จะเริ่มทรงตัว แต่ประเด็นสำคัญที่พบคือ การย้ำทิศทางที่แย่กว่าหลังโควิด โดยธุรกิจยิ่งมีขนาดเล็ก ปัญหาคุณภาพหนี้ยิ่งมีความรุนแรงขึ้น ขณะที่ เริ่มมีสัญญาณปัญหาหนี้ด้อยคุณภาพ ขยายวงกว้างขึ้น จากกลุ่มธุรกิจขนาดเล็ก ขยับขึ้นมาที่ธุรกิจขนาดกลาง-ใหญ่ โดยเฉพาะธุรกิจที่พักแรม ค้าส่งค้าปลีก ก่อสร้างและอสังหาริมทรัพย์ จากการวิเคราะห์พฤติกรรมการชำระหนี้ พบว่า การปรับโครงสร้างหนี้เชิงรุกของสถาบันการเงินเจ้าหนี้ มีประสิทธิผลในการช่วยชะลอปัญหาหนี้เสียได้ในกลุ่มหนี้ที่ยังมีวันค้างชำระไม่มาก แต่หากค้างชำระนานจนถูกจัดชั้น NPL แล้ว โอกาสกลับมาสู่ชั้นหนี้ดีขึ้นจะมีไม่ถึง 10% ดังนั้น การป้องกันปัญหาหนี้เสียในภาวะที่เศรษฐกิจยังมีความไม่แน่นอนสูง จึงควรเน้นช่วงก่อนการเป็น NPL มากขึ้น อย่างไรก็ตาม ท้ายสุด การแก้หนี้อย่าง ‘ยั่งยืน’ ต้องอาศัยการปรับโครงสร้างเศรษฐกิจ เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการสร้างรายได้ให้ธุรกิจ

ศูนย์วิจัยกสิกรไทยทำการวิเคราะห์ Big Data จากฐานข้อมูลนิติบุคคลที่ไม่เปิดเผยตัวตนของ NCB พบว่า ภาพรวมหนี้ด้อยคุณภาพของบัญชีธุรกิจในไตรมาส 1/2568 แม้จะทรงตัวใกล้เคียงช่วงปลายปี 2567 แต่ถ้าเทียบกับช่วง 1 ปีหลังเปิดประเทศจากวิกฤตโควิดแล้ว ตอนนี้มีสถานการณ์ที่แย่กว่าสอดคล้องกับภาพรวมเศรษฐกิจไทยมีการฟื้นตัวช้าและไม่ทั่วถึง ธุรกิจยิ่งมีขนาดเล็ก ปัญหาคุณภาพหนี้ยิ่งมีความรุนแรงขึ้น ขณะที่ เริ่มมีสัญญาณปัญหาหนี้ด้อยคุณภาพขยายวงกว้างขึ้น จากกลุ่มธุรกิจขนาดเล็ก ขยับขึ้นมาที่ธุรกิจขนาดกลาง-ใหญ่ โดยเฉพาะในธุรกิจที่พักแรม ค้าส่งค้าปลีก ก่อสร้างและอสังหาริมทรัพย์ และยังคงต้องติดตามความสามารถในการชำระหนี้ของธุรกิจในภาคการผลิตที่อาจได้รับผลกระทบมากขึ้นจาก Tariffs ของสหรัฐฯ จากการวิเคราะห์พฤติกรรมการชำระหนี้ พบว่า การปรับโครงสร้างหนี้เชิงรุกของสถาบันการเงินเจ้าหนี้ มีประสิทธิผลในการช่วยชะลอปัญหาหนี้เสียได้ในกลุ่มหนี้ที่ยังมีวันค้างชำระไม่มาก แต่หากค้างชำระนานจนถูกจัดชั้น NPL แล้ว โอกาสกลับมาสู่ชั้นหนี้ดีขึ้นจะมีไม่ถึง 10% ดังนั้น การป้องกันปัญหาหนี้เสียในภาวะที่เศรษฐกิจยังมีความไม่แน่นอนสูง จึงควรเน้นช่วงก่อนการเป็น NPL มากขึ้น ท้ายสุด การแก้หนี้อย่าง ‘ยั่งยืน’ ต้องอาศัยหลายองค์ประกอบ ได้แก่ 1. มาตรการที่ออกแบบเฉพาะและมีความเหมาะสมกับลูกหนี้แต่ละกลุ่ม 2. ความร่วมมือจากทุกฝ่ายทั้งลูกหนี้ สถาบันการเงินเจ้าหนี้ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และ 3. การปรับโครงสร้างเศรษฐกิจ เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการสร้างรายได้ให้ธุรกิจ

ในปัจจุบัน อุตสาหกรรมการผลิตไบโอดีเซล (B100) เผชิญปัญหากำลังการผลิตส่วนเกิน โดยในปี 2564 อัตราการใช้กำลังการผลิตอยู่ที่ 53% และจะลดสู่ระดับราว 34% ในปี 2568 รายได้ธุรกิจไบโอดีเซลไทยในปี 2568 มีทิศทางลดลง เพราะอุปสงค์ไบโอดีเซลคาดว่าจะหดตัว 14.0% จากนโยบายการใช้ B5 ต่อเนื่องจากปีที่แล้ว และความต้องการน้ำมันดีเซลที่จะลดลงตามภาวะเศรษฐกิจ แม้ว่าราคาไบโอดีเซลจะเพิ่มขึ้นก็ตาม สำหรับปี 2569 รายได้ธุรกิจไบโอดีเซลอาจจะดีขึ้นเล็กน้อย จากอุปสงค์ไบโอดีเซลที่มีโอกาสเพิ่มขึ้น 1.1% หากภาครัฐปรับเพิ่มสัดส่วนไบโอดีเซลในน้ำมันดีเซล ในขณะที่ ราคาไบโอดีเซลคาดว่าจะปรับขึ้นตามราคาน้ำมันปาล์มดิบ

​สำหรับธุรกิจดีลเลอร์รถยนต์ปี 2568 รายได้ของธุรกิจในภาพรวมคาดหดตัว 5.6% (YoY) นำโดยการลดลงของรายได้จากการขาย 6.3% (YoY) หลังยอดขายรถยนต์ในประเทศคาดลดเหลือ 565,000 คัน จากกลุ่มรถเพื่อการพาณิชย์ที่คาดหดตัวสูงจากปัญหากำลังซื้อ แม้กลุ่มรถยนต์นั่งอาจพลิกกลับมาขยายตัว หลังกลุ่มรถยนต์นั่ง xEV   โดยเฉพาะ PHEV และ BEV คาดเติบโตสูง ส่วนรายได้จากการซ่อมบำรุงคาดว่าจะหดตัว 1.2% (YoY) หลังจำนวนรถยนต์ที่มีอายุไม่เกิน 10 ปี ซึ่งเป็นลูกค้าหลักคาดทยอยลดลงจนเหลือ 8.99 ล้านคัน หลังยอดขายรถยนต์ในช่วงหลังเผชิญกับหลายวิกฤติ จำนวนดีลเลอร์รถยนต์ปี 2568 คาดหดตัวมากกว่า 2.3% (YoY) เหลือไม่ถึง 2,146 แห่ง จาก 2,197 แห่ง ในปีก่อน โดยสาเหตุหลักมาจากจำนวนดีลเลอร์รถยนต์ค่ายญี่ปุ่น&ค่ายตะวันตกที่คาดว่าจะลดลงกว่า 5.7% (YoY)

ในปี 2567 อุปสงค์ถ่านหินโลก คาดว่าจะเติบโต 0.4% ชะลอตัวจาก 2.6% ในปีที่ผ่านมา จากความต้องการที่เพิ่มสูงขึ้นในอินเดียแต่ชะลอตัวลงในจีน โดยการเติบโตผลักดันให้จำนวนการจำหน่ายถ่านหินจากบริษัทไทยในตลาดต่างประเทศมีโอกาสขยายตัว 1.7% อย่างไรก็ตาม แนวโน้มราคาถ่านหินที่ลดลงจากภาวะการชะลอตัวของอุปสงค์ถ่านหินโลกและการเปลี่ยนผ่านสู่การใช้พลังงานสะอาด ยังคงส่งผลกดดันต่อธุรกิจถ่านหินไทย การใช้ถ่านหินในประเทศปี 2567 คาดว่าจะหดตัวราว 6.3% โดยความต้องการถ่านหินในภาคอุตสาหกรรมคาดว่าจะหดตัวราว 25% ตามกระแสรักษ์โลกและกิจกรรมการผลิตที่ลดลง ทว่ายังได้รับแรงพยุงจากภาคการผลิตไฟฟ้าที่จะขยายตัวราว 4.5% ตามการใช้ถ่านหินที่เพิ่มขึ้นเพื่อลดต้นทุนการผลิตไฟฟ้า