ศูนย์วิจัยกสิกรไทยประเมินว่า การเผาพื้นที่เกษตรของไทยต้นปี 2569 มีแนวโน้มชะลอลง จาก 2 ปัจจัยสนับสนุนหลัก ได้แก่ (1) มาตรการรวมศูนย์คำสั่งระดับประเทศ ซึ่งช่วยลดช่องว่างการผ่อนปรนในระดับจังหวัด แทนการดำเนินการแบบกระจายตามพื้นที่ และ (2) การเชื่อมโยงข้อมูลดาวเทียมแบบเรียลไทม์กับฐานข้อมูลพื้นที่เกษตร ที่ทำให้ตรวจสอบการเผาและลงโทษได้รวดเร็วขึ้น ข้อมูลเดือนมกราคม 2569 สะท้อนว่า จุดความร้อนจากพื้นที่เกษตรสะสม ลดลงจากช่วงเดียวกันปีก่อนราว 18.5% จาก 4,768 จุด เหลือ 3,884 จุด อย่างไรก็ตาม การเผายังคงกระจุกตัวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคกลาง โดย 5 จังหวัดที่มีจุดความร้อนพื้นที่เกษตรสะสมสูงสุด ได้แก่ ร้อยเอ็ด สุรินทร์ ขอนแก่น ปราจีนบุรี และกาฬสินธุ์